(Karanlık Savaşın Yeni Cephesi: Kritik Altyapı ve SCADA[1] Sistemleri)
1. Giriş
Venezuela’da Trump döneminde yürütülen Maduro operasyonu, dış müdahalelerin yöntemsel dönüşümünü göstermesi bakımından önemlidir. Trump’ın operasyonu “bir anda şehri kararttık” ifadesiyle özetlemesi, klasik darbeler ile yeni nesil hibrit müdahale biçimleri arasındaki ayrımı belirginleştirmektedir. Günümüzde devletlerin zafiyete uğratılması için tanklar ya da askeri birlikler değil; enerji, iletişim ve veri altyapıları hedef alınmaktadır.
Bu durum kritik altyapının yalnızca teknik bir alan değil, jeopolitik ve stratejik bir temas hattı olduğunu göstermektedir.
2. Operasyon Modeli: SCADA Merkezli Hibrit Taarruz
Venezuela örneğinde müdahalenin merkezinde SCADA sistemleri yer almıştır. Elektrik, su, doğalgaz ve ulaşım ağlarını yöneten SCADA yapıları, şehirlerin “otomasyon sinir sistemi” olarak tanımlanabilir. Uzun süre yalnızca mühendislik alanlarına ait olduğu düşünülen bu sistemler, son yıllarda küresel güç rekabetinin operatif enstrümanlarına dönüşmüştür.
Bu modelde düşman / hasım birimlerle yapılan Operasyonlarda takip edilen sıralama dikkat çekicidir:
[1] SCADA, bir ülkenin elektrik, su, doğalgaz, ulaşım, liman, havaalanı, üretim ve savunma altyapısının kumanda & kontrol sistemidir.
- Elektrik kesintisi
- Haberleşme çöküşü
- Devlet refleksinin yavaşlatılması
- İç unsurların (uykudaki ajanların) devreye alınması
YUKARIDAKİLERLE KOORDİNELİ OLARAK; ÖNCEDEN BELİRLENMİŞ TEKNOLOJİK MERKEZLERE, KAMU GÜVENLİĞİ BİNALARINA, DİĞER HASSAS TESİSLERE, ELEKTRİK SANTRALLERİ GİBİ KRİTİK ALT YAPILARA AŞAĞIDAKİ UZMAN ASKERLERLE TAARRUZ
- Özel Birlik Paraşüt Harekâtı & Uçar birlik Harekâtı ile hedef bölgeye intikal
- Özel Birliklerle helikopterden İniş
- SAT Birlikleriyle sahillerden şehrin merkezine Operatif Sinsi Taarruz
* Bu şablon, klasik darbelerden hibrit müdahalelere geçişin en net örneklerinden biridir.
3. Türkiye Açısından Saha Gerçekliği
Türkiye’de kritik altyapıların önemli bölümü hâlâ ABD ve İsrail menşeli şirketlerin ürünlerine dayanmaktadır. Bu durum yalnızca teknoloji tercihi değil, stratejik bağımlılık ilişkisi üretmektedir. Elektrik, su, doğalgaz, limanlar, havalimanları, bankacılık veri merkezleri ve savunma yan sanayiinde kullanılan yazılım ve donanımlar bu çerçevede değerlendirildiğinde risk alanı geniştir.
Bu bağlamda öne çıkan şirket ve ekosistemler şunlardır:
• Palo Alto Networks — Unit 8200 kökenli kadrolar, kritik ağlarda aktif
• CyberArk — Devlet sistemlerinde yetkili erişim yönetimi
• Check Point — İsrail devlet–akademi–istihbarat ekseninde
• Cisco — Ağ omurgası; Wikileaks belgelerinde arka kapı tartışmaları
• Siemens / Schneider Electric — Enerji otomasyonu ve endüstriyel kontrol
Bu liste teknikten çok istihbaratsal ekosisteme işaret etmektedir.
Burada kritik soru şudur:
Bu sistemler kimin veri havuzuna, kimin denetim zincirine ve hangi istihbarat havzasına bağlanmaktadır?
4. 15 Temmuz ve Lübnan Vaka İncelemeleri
Türkiye, 15 Temmuz 2016 gecesinde aynı şablonun farklı bir varyantıyla karşılaşmıştır. Her ne kadar başarılı olamamış olsa da, bu deneyim, kritik altyapının devlet refleksi açısından ne kadar belirleyici olduğunu göstermiştir.
2024 yılında Lübnan’da “çağrı cihazı” üzerinden gerçekleştirilen saldırı, donanımın hibrit silah olarak kullanılabileceğini gösteren yeni bir örnektir. Donanımın görünürde “masum” olması tehdit profilini daha da karmaşık hale getirmektedir.
5. Kavramsal Çerçeve: Stratejik Bağımlılık Hizalanması
Türkiye açısından mesele üç başlık altında kavramsallaştırılabilir:
• Teknik bağımlılık → Stratejik zafiyet
• Yazılım milliliği → Enerji ve veri egemenliği
• SCADA güvenliği → Devlet refleksinin devamlılığı
Bu nedenle konu, yalnızca teknoloji tedarik politikası değil; Milli Güvenlik Stratejisinin bir bileşenidir.
6. DEVLETİMİZE / HÜKÜMETİMİZE POLİTİKA ÖNERİLERİ
Türkiye’nin önünde ÇOK ACİLEN ÜÇ TEMEL SEÇENEK bulunmaktadır:
- Milli SCADA Ekosistemi: Yerli yazılım–donanım entegrasyonuna geçiş, özel ve tüm kamu kurumlarına mecburiyet getirilmesi
- Ulusal Siber Tedarik Zinciri Güvenliği: Kaynak ülke denetimi + istihbarat bağımsızlığı
- Kritik Altyapı İstisna Rejimi: Finansal değil güvenlik temelli satın alma rejimi
TAMAMLAYICI TEDBİRLER
- Tüm güvenlik kurumlarının bu tür riskleri minimize etmesi yönünde yoğun bir savunma ve karşı taarruz eğitim ve tatbikatlarının yapılması
- Yabancı menşeli ÖZEL GÜVENLİK ŞİRKETLERİNİN kontrol altında tutulması, zamanla millî özel güvenlik şirketleriyle yer değiştirmelerinin sağlanması
- Milli erken haber alma ve ikaz sistemlerinin (Hâkim Hava Savuma Sistemi) faal tutulması
- MOBESE Kameraları ve Özel Güvenlik Gözetleme sistemlerinin faal olarak tutulması
- Araç Plaka Tanıma Sistemlerinin kullanılması
- Milletin temiz süt emmiş hakiki evlatlarının güvenlik kurumlarında istihdam edilmesi
- Güvenlik Kurumlarının birbiri ile koordineli ve hızlı bilgi akış sistemi içinde çalışması
- Tüm Toplum kesimlerinde “Hepimiz Aynı Gemideyiz” / “Tek millet misyonu” / “ Mili Birlik ve Beraberlik Ülküsü”/ “Kederde ve Tasada Birliktelik” hissiyatının yaygınlaştırılması
- “Çifte Vatandaşların” kime hizmet etmekte oldukları ve ne yaptıklarının araştırılması
- Tüm toplumun, 7/24 saat muhtemel casus – sabotör / terörist emarelerinin farkındalığı ile 155 / 156 ve 112 gibi hatlardan ihbar imkanlarına duyarlılık bilinci oluşturulması
- “Sosyal Medya devriyeleri” ile etki ajanlarının tespiti ve etkisizleştirilmesi
Aksi takdirde bir kesinti anında verilen tepki süresi uzar, devlet refleksi ağırlaşır ve hibrit tehditler için uygun zemin oluşur. Zafiyeti bilen düşmana / hasım unsurlara “davetiye” çıkarılmış olur.
7. Sonuç:
- Bu Adımlar Gecikmeden Atılmalıdır. Denemeye kalkanlar doğduğuna pişman edilmelidir.
- Venezuela örneği, Türkiye için geç kalınmamış bir uyarıdır. Kritik altyapının yerli sistemlerle güçlendirilmesi yalnızca ekonomi veya teknoloji tercihi değil, devlet kapasitesi ve milli beka ve güvenlik meselesidir.
- Bu ülkenin, yeni 15 Temmuz türünden darbelere tahammülü hiç yoktur.
- Aksi takdirde “Karanlık çöktükten” sonra “Nasıl oldu?” sorusunu sormanın hiçbir operatif değeri kalmaz.
